Automatisering: als het kan zal het gebeuren
04 januari 2008
De stelling van Thomas Friedman, dat alles wat geautomatiseerd kan worden op termijn ook daadwerkelijk geautomatiseerd zal worden, is goed bij mij blijven hangen.
Het zijn die woorden waar ik aan moest denken toen ik zojuist een artikel las in de Salt Lake Tribune, over het nieuwe geautomatiseerde Retrieval Systeem van de Mariott bibliotheek van de Universiteit van Utah: een aantal robots die binnen tien minuten boeken en documenten uit metershoge stellingen halen en afleveren bij de aanvragers. De foto’s zou je bijna beschrijven als angstaanjagend.
Het is een duur systeem maar wel een systeem dat veel kosten bespaart. Opslag in de ‘ARC’ kost 4 dollar per item, waar dit bij nieuwbouw van een bibliotheek zou oplopen tot 20 dollar per item. Daarnaast levert het systeem veel ruimte op in het gebouw, dat de Universiteit zal aanwenden voor het inrichten van een zogeheten Knowledge Commons. (zie ook een oudere post over de vergelijkbare ‘information commons’)
Het zal velen niet als muziek in de oren klinken maar dat dit soort technologieën zijn een indicatie van alles wat ons te wachten staat. Kijk er niet van op als over een jaar of twintig oudere, gedrukte werken centraal staan opgeslagen en worden bevraagd met een systeem als de ARC. Uitleen en inname zullen tegen die tijd ook volledig geautomatiseerd zijn. Bibliotheekgebouwen bevatten dan veel minder fysieke werken: digitale content zal de toon zetten. De ontmoetingsfunctie zal tot het volle wasdom komen.
Het lijkt allemaal erg ver van onze bedjes. Ik zeg dan alleen maar: nietes!
- De Fabrikant van het systeem
- Een toelichting van de Universiteitsbibliotheek
- Een achtergrondartikel over Automated Storage and Retrieval Systemen in Information Today
- Book Patrol
@

Hier snap ik dus niets van het is toch veel slimmer om anno 2008 die boeken en documenten te digitaliseren en om ze dan via het internet aan te bieden en ze eventueel op een digitaal boek (genre Sony Reader //en.wikipedia.org/wiki/Sony_Reader )te lezen.
Maar dat gebeurt ook podlood, allen de kosten daarvan zijn erg hoog dus voorlopig kan nog niet alles gedigitaliseerd worden. Bovendien zijn er ook boeken die bewaard blijven als museumstuk/uniek exemplaar. Die moet je dan wel efficient mogelijk opslaan.
Maar er wordt hard gewerkt aan digitalisering. zie de archieven van dit blog
Toen ik, nu bijna 40 jaar geleden, aan de Erasmus-Universtiteit (die toen nog niet zo heette) studeerde had je daar in de bibliotheek al een dergelijk systeem (dat in mijn herinnering de 'Randretriever' heette, maar dat schrijf ik misschien wel verkeerd). Het werkte niet perfect want er kwam wel 's het verkeerde boek naar boven of hij deed het helemaal niet, maar er kwamen wel altijd delegaties uit het buitenland naar kijken.
Niets nieuws onder zon zou je haast zeggen…
Da's interessant! Kan op randretriever niet meteen iets vinden. Ben benieuwd wat het precies is!