Romantische snobs?

22 mei 2011

In het boeiende artikel ‘Wikipedia en de dood van de expert‘ kwam ik een verwijzing tegen naar een ander artikel, van januari 2010: the Geek Freaks. In dat artikel krijgt het boek van Jaron Lanier (Nee, je bent geen gadget) een interessante recensie van Michael Agger:

Lanier is a survivor and has good instincts: We need to be wary of joining in the wisdom of the crowds, of trusting that open collaboration always produces the best results, of embracing the growing orthodoxy that making cultural products free will benefit the actual producers of those cultural products. But his critique is ultimately just a particular brand of snobbery. Lanier is a Romantic snob. He believes in individual genius and creativity, whether it’s Steve Jobs driving a company to create the iPhone or a girl in a basement composing a song on an unusual musical instrument.


The problem is that the Web is much bigger now, and both Jobs and the bedroom oud player must, in their own ways, strive for attention from the hive mind. And the results can arrive like lightning: Just a few weeks ago, a man in Uruguay was given a $30 million dollar movie deal after posting a sci-fi short on YouTube. No one likes to become obsolete or cranky, but my sense is that Lanier doesn’t want to play on this new field. The talents and insights of Lanier and his peers were aimed at a tech-savvy elite whose impact will never be the same again. The innovative momentum is now about democratizing the Web and its uses—Flickr, Twitter, and, yes, Facebook. It was a lot of fun at the beginning, but virtual reality has moved on. It’s time to take off the goggles and gloves, and join us here on Earth.

Het blijft interessant om na te denken over de kritiek op de internetcultuur. Mensen als Lanier en Nick Carr (“maakt internet ons dommer?”) zijn vlijmscherp en hebben soms gelijk, maar het zou inderdaad ook best kunnen dat het romantische snobs zijn, of mensen die doelbewust kozen voor de tegenstem, zoals Andrew Keen. Ik beweer niet dat het zo is, maar ik vind het wel een interessante gedachte.