clear

zoeken

search

Op bezoek bij het Meisje van de Slijterij

07 mei 2010

Een jaar of twee geleden beloofde ik Petra de Boevere dat ik eens een keertje op visite zou komen in haar slijterij in het Zeeuws-Vlaamse Breskens. Het feit dat je jezelf iets dergelijks voorneemt wil nog niet zeggen dat het er ook meteen van komt. De internetwereld is soms echter net zo klein als dat ‘ie groot is. Toen ik een paar weken geleden een biertje zat te drinken met Remco Elshout (@kaasvlinder op Twitter), liet hij doorschemeren dat hij ook graag eens op bezoek wilde gaan bij het ‘Meisje van de Slijterij’. Het leek ons daarom een goed plan een keer samen af te reizen.

Vandaag kwam het ervan. Voor het eerst in lange tijd reisden we weer eens per trein naar eindstation Vlissingen, om daar de Ferry te pakken. Dat was ook voor het eerst sinds lange tijd, in feite sinds de opening van de Westerscheldetunnel en het verdwijnen van de oude PSD-vloot. Eenmaal in Breskens twitterden we er op los (voor zover het bereik van T-Mobile dat toestond aan ‘d’n overkant’), waardoor het kon gebeuren dat Petra ons al voor de deur van haar winkel stond op te wachten. Ze hielp nog even een klant en loodste ons vervolgens naar de achterkamer annex kantoor annex proeflokaal. Tijd voor koffie!

Petra zit niet om woorden verlegen. Ze vertelde over haar winkel en de vruchten die zij plukt van het sociale web, over haar nevenwerkzaamheden en over haar in september te verschijnen boek (ze las ook een paar passages voor). Met kaasspecialist Remco sprak ze over de kazen die hij had meegenomen en over de kaastaart die de postbode juist had bezorgd. Via Twitter werd bij afzender @vergeteneten ge├»nformeerd naar de bereidingswijze van die taart. Bij de koffie kregen we uiteraard een glaasje Zeeuwierjenever, het drankje van Petra dat inmiddels op tachtig verkooppunten in Nederland verkocht wordt. Ik houd niet van jenever, maar dit was andere koek: met deze variant kan een Whiskyliefhebber ook uit de voeten, daar had Petra gelijk in.

In het kader van ‘nu zijn we er toch’ doken we natuurlijk ook nog even de grote winkel in om boodschappen te doen. Voor mijn lief kocht ik, op advies van Petra, een romantische rozenwijn: Il Vino dell’ Amore, verpakt in een ‘Bottle in a message‘. Voor mezelf kocht ik een spannende variant van mijn favoriete Whiskymerk: The Glenlivet Archive. Dat is uiteraard een fles die ik koester voor bijzondere en vooral rustige momenten.

Dan zal ik nog eens terugdenken aan dit gezellige Bresjesse middagje en aan het verhaal dat Petra vertelde over haar strandjuttende opa en zijn kerstbuit van 1944, toen een Biber er eindelijk in was geslaagd een schip van de geallieerden te torpederen. Voor dat verhaal hielp ik Petra maanden geleden nog aan een artikel van oud-collega Cor Heijkoop. Het is mooi, als puzzelstukjes op hun plek vallen.

@

Meer foto’s via //yfrog.com/5z14694531j

Reageer