Klassiekers deel 40: Retaliation

Als puber ben je vaak boos. Soms zelfs woedend. Die emoties kunnen leiden tot onuitstaanbaar gedrag. Ik herinner me dat ik ook zo’n fase had, toen ik een jaar of zestien was. Ik was het nergens mee eens en zocht onnodig vaak de confrontatie. Misschien is het wel zo dat je in die levensfase de grenzen van het uiten van je emoties verkent.

Hoe het ook zij: halverwege de jaren ’80 had ik een muzikale voorkeur voor pokkeherrie. Als ik dan weer eens bevangen werd door boosheid verfijnde ik mijn voorkeur in specifieke pokkeherrie. Ik draaide dan bijvoorbeeld graag de plaat Retaliation van de band Carnivore. Juist ja: de band die mij in december 2007 zo zwaar teleurstelde. Als ik het nummer Angry Neurotic Catholics hoorde kwam ik meteen weer tot rust. Ik brulde het mee van begin tot eind en wist mijn agressie weer gekanaliseerd.

22 jaar later heeft dat nummer nog steeds dezelfde uitwerking op mij: de woede en het hoge tempo brengen me tot rust. Dat is een moeilijk uit te leggen gegeven.

Ik kan u deze klassieker dan ook niet aanbevelen. Het is een beledigende draak. Een kwaadaardige riedel. Heerlijk.

@